Τι είναι λάθος; Τι
είναι σωστό; Συχνά
κατηγορούμε τα παιδιά μας, τους γονείς μας, τους μαθητές μας, τον εαυτό μας για τα λάθη που ο καθένας ευθύνεται.
Θυμώνουμε,
εκνευριζόμαστε για τα λάθη, ψέγουμε τους συνανθρώπους μας γιατί δεν κατάφεραν
να τα αποφύγουν και συχνά δηλητηριάζουμε, εξαιτίας τους, τις ψυχές και τις
σχέσεις μας. Το φοβερό είναι ότι πολλές φορές δεν παίζει ρόλο πόσο μικρό ή
μεγάλο είναι ένα λάθος. Ενίοτε λέμε ότι είναι «το κερασάκι στην τούρτα», ώστε
να δικαιολογήσουμε την έκρηξη.
Αλήθεια όμως
ποιος ορίζει τι είναι λάθος και τι είναι σωστό; Αφθονούν τα παραδείγματα στοιχείων και συμπεριφορών που θεωρούνται λάθη σε
μια κοινωνία, αλλά δεν θεωρούνται λάθη σε ένα διαφορετικό πολιτισμικό πλαίσιο. Μεγάλη κουβέντα και βαθιά φιλοσοφική. Και σίγουρα δεν
είναι δικαιολογία για τα δικά μου λάθη.
Γιατί τελικά τα
λάθη που είναι πιο δύσκολο να συγχωρήσουμε είναι τα δικά μας λάθη. Μα ίσως κάτι να έχω μάθει από τα λάθη μου – και αυτά είναι πολλά – στιγμή δεν αρνήθηκα το πλήθος τους κι ας ντρέπομαι για αυτά. Αν έχω μάθει κάτι από τα δικά μου τα λάθη, αυτό είναι να δω τι έχουν να με διδάξουν. Και φυσικά να
μελετήσω άλλες εναλλακτικές συμπεριφορές και αντιδράσεις, που θα μπορούσα να είχα, προκειμένου να είχα
αποφύγει τα λάθη και τον πόνο που αυτά προκάλεσαν.
Δεν πετυχαίνει
πάντα. Εξακολουθώ να κάνω λάθη, ενίοτε επαναλαμβάνω τα ίδια λάθη,
μα πάντα προσπαθώ να τα
αγκαλιάσω και να μάθω από αυτά.
Πάντως, κάποτε μια ψυχολόγος,
όταν τη ρώτησα γιατί
επαναλαμβάνω το ίδιο λάθος, μου απάντησε πως «μάλλον δεν έχω πάρει
ακόμη το μάθημα που έχει να μου δώσει».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου